الکتریک هواپیما (ELECTRIC)

⚡ سیستم الکتریکی هواپیما وظیفه تولید، انتقال، توزیع و مدیریت توان الکتریکی پایدار برای کلیه سامانه‌های پروازی را بر عهده دارد.

🔋 منابع اصلی توان شامل ژنراتورهای متصل به موتور (AC و DC)، باتری‌های اصلی (نیکل-کادمیوم یا اسیدی) و واحد توان کمکی (APU) هستند.

🔄 سامانه‌های برق متناوب (AC با استاندارد ۱۱۵ ولت و ۴۰۰ هرتز) برای تجهیزات پرتوان و موتورها و برق مستقیم (۲۸ ولت DC) برای ادوات الکترونیکی به کار می‌روند.

🎛️ واحدهای تبدیل توان شامل ترانسفورمر-یکسوکننده‌ها (TRU) جهت تبدیل AC به DC و اینورترها برای تبدیل برق DC باتری به AC می‌باشند.

🔌 شبکه سیم‌کشی هوایی (EWIS) از کابل‌های با عایق ضدحریق و سبک‌وزن ساخته شده و مسیربندی آن با استانداردهای سخت‌گیرانه انجام می‌شود.

🛡️ مدارات حفاظت الکتریکی از فیوزها و قطع‌کننده‌های مدار (Circuit Breaker) برای جلوگیری از اضافه‌بار و اتصال کوتاه استفاده می‌کنند.

🔀 باسبارها (Busbars) کانال‌های توزیع جریان الکتریکی هستند و برای تغذیه بارهای حیاتی، غیرحیاتی و اضطراری اولویت‌بندی شده‌اند.

🛬 در شرایط اضطراری قطع کامل موتورها، توربین بادی اضطراری (RAT) با نیروی جریان هوا برق حیاتی ناوبری را تأمین می‌نماید.

🪛 اتصال به زمین بدنه (Bonding) و تخلیه‌کننده‌های استاتیک (Static Dischargers) از تجمع الکتریسیته ساکن و خطرات صاعقه جلوگیری می‌کنند.

🎯 طراحی افزونه (Redundancy) در سیستم الکتریک، قابلیت اطمینان حداکثری و تداوم کارکرد ادوات حیاتی کابین و ناوبری را تضمین می‌سازد.